Niedokończony gestalt – niedomknięta sprawa, która rodzi się w sytuacji  gdy z powodu jakieś przeszkody osoba nie jest w stanie doświadczać pełnego kontaktu z obiektem zainteresowania. Na przeszkody składa się kontekst sytuacyjny np. rodzina. Zdrowy i dojrzały człowiek dąży do jak najpełniejszego kontaktu z obiektem czy tym co go aktualnie interesuje. Pozostając w kontakcie z obiektem, który go interesuje, zaspokaja swoją potrzebę i wycofuje się z kontaktu. Może jednak pojawić się przeszkoda zewnętrzna lub wewnętrzna, która zakłóci ten proces. Wówczas powstaje niedokończony gestalt, niezaspokojona potrzeba. Powoduje to zahamowanie energii i siły oraz osłabia umiejętność życia tu i teraz. Kontakt z rzeczywistością staje się fragmentaryczny i zogniskowany na niedomkniętej sprawie. Z pełnej palety barw życia doświadczenie osoby pozostaje niekształcone przez pryzmat niezaspokojonej potrzeby. Niedomknięta potrzeba obecna w świadomości sprawia, że człowiek odbiera rzeczywistość poprzez fantazje. Charakterystyczne jest także to, że osoba np. poszukuje uznania i podejmuje w związku z tym wiele różnych zachowań ale pomimo osiągnięcia sukcesów nie doświadcza satysfakcji. Niedomknięty gestalt mocno absorbuje człowieka. Szczególnie gdy relacje z tzw. obiektami bazowymi (rodzice) były nieprawidłowe. Te niezaspokojone potrzeby napierają, przynaglają, przytłaczają i poszukują zaspokojenia. Czasem jest to proces, którego ze względu na różnego rodzaju mechanizmy obronne osoba nie jest świadoma. Z tego też powodu człowiek może lub traci  zdolność zaspokajania potrzeb w prawidłowy i satysfakcjonujący sposób.

Niebawem umieszczę wyjaśnienie dotyczące kolejnego procesu tj. Usztywnionego gestaltu.

 

Krzysztof Pawłuszko

– certyfikowany psychoterapeuta ITG, EAP, PTPG

Wrocławski Ośrodek Gestalt

Close Menu