Samotność emocjonalna – czy znasz to uczucie?

Samotność emocjonalna – czy znasz to uczucie?

Zdarzają się rodzice niedojrzali emocjonalnie, tak skupieni na własnej osobie, że nie zauważają emocji i przeżyć swoich dzieci. Co więcej, lekceważą też znaczenie uczuć i obawiają się bliskości emocjonalnej. Ich własne potrzeby emocjonalne wzbudzają w nich dyskomfort, nie mają więc pojęcia, jak zaoferować wsparcie na poziomie uczuciowym. Tacy rodzice mogą nawet poczuć się nieswojo lub się nawet rozgniewać, jeśli ich dziecko się denerwuje, i wymierzyć mu karę, zamiast je pocieszyć. Takie relacje ze strony rodziców tłumią instynktowne pragnienie dzieci, aby dążyć do kontaktu z innymi, przekreślając możliwość nawiązania bliskości emocjonalnej.

Jeśli doświadczałeś w dzieciństwie bliżej nieokreślonej uczucia pustki i samotności, prawdopodobnie myślałeś, że jest to doświadczenie jednostkowe, takie, które dotyczy tylko Ciebie i odróżnia Cie od innych. Będąc dzieckiem nie mogłeś wiedzieć, że owo uczucie pustki jest normalną, uniwersalną reakcją na brak kontaktu z rodzicami.

Tego rodzaju emocjonalne cierpienie i samotność są w rzeczywistości zdrowym komunikatem. Odczuwany lęk może być informacją, że pilnie potrzebujesz kontaktu emocjonalnego. Jeśli Twoi rodzice nie dostrzegali Twojej potrzeby kontaktu, to zapewne to co Ci pozostawało to tłumić te uczucia w sobie.

Na szczęście w tu i teraz możesz wziąć odpowiedzialność za historię swojego życia i zadbać o siebie. Zamiast tłumić swoje emocje, możesz zacząć się w nie wsłuchiwać, one wskażą Ci drogę ku autentycznej więzi z innymi ludźmi. Być może skierują Cię do konkretnych osób a być może w stronę terapii. Poznanie przyczyny twojej samotności emocjonalnej stanowi pierwszy krok do nawiązania bardziej satysfakcjonującej relacji z sobą i z innymi ludźmi.

Joanna Tworek

Opracowanie na podstawie książki Lindsay C. Gibson „Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców.”

Dodaj komentarz

Close Menu